Μια μέρα σαν τη σημερινή

 13/09/1592

Πεθαίνει ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Ντε Μοντέν (Μονταίνιος).

13/09/1788

H Νέα Υόρκη ανακηρύσσεται πρώτη ομοσπονδιακή πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Ο εφιάλτης που μας απειλεί… και η δραματική επικαιρότητα του Μαρξισμού!

Το άρθρο αυτό είχε γραφτεί — με ορισμένες διαφοροποιήσεις- χρόνια πριν, όμως ο εφιάλτης που ζούμε και σήμερα, με τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες το κάνουν τραγικά επίκαιρο. Άλλωστε όσα χρόνια και να περάσουν αποδεικνύεται ξανά και ξανά η δραματική επικαιρότητα των όσων είχαν γράψει-προβλέψει οι κλασσικοί του Μαρξισμού και επομένως η ανάγκη να σκύψουμε βαθύτερα στα όσα τόνιζαν πράττοντας ανάλογα!

Ξεχείλισε η οργή - Αλληλεγγύη, οργάνωση κι αγώνας για να κερδίσει η ζωή!

 
«Η δική μας φωνή είναι η φωνή της αλληλεγγύης, του αγώνα, της συλλογικής διεκδίκησης. Αυτή τη φωνή δεν την πνίγει το νερό, δεν τη λερώνει η λάσπη, δεν τη μαυρίζει η στάχτη!», τονίζει η ΚΝΕ και μετατρέπει τα Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» σε όλη την Ελλάδα σε μαχητικές συγκεντρώσεις διεκδίκησης και αλληλεγγύης!

Υγειονομική κρίση στη Θεσσαλία προ των πυλών: Κίνδυνοι και άμεσα μέτρα

Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν για τη δημόσια υγεία στην περιοχή της Θεσσαλίας είναι μεγάλοι, το ίδιο και για την περίθαλψη μεγάλου μέρους του πληθυσμού τόσο σε «τρέχουσα» όσο και επείγουσα βάση.

Οι κίνδυνοι σχετίζονται με τη μη δυνατότητα των ατόμων να έχουν πόσιμο νερό, φαγητό, ηλεκτρισμό, θέρμανση, ένα ψυγείο για να αποθηκεύουν τρόφιμα, σχετίζονται με γενικότερες περιβαλλοντικές αλλαγές, με τη μη δυνατότητα αντιμετώπισης οξέων (υποθερμία, αφυδάτωση, πνευμονίες, δηλητηριάσεις, τραυματισμοί κ.λπ.) αλλά και χρόνιων προβλημάτων υγείας λόγω αδυναμίας μετακίνησής τους και μη χορήγησης της αναγκαίας αγωγής.

Δυνάμεις στο Κόσοβο, κι άλλα άρματα για την Ουκρανία

Προχωρά η εμπλοκή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε επικίνδυνα σχέδια του ευρωατλαντικού άξονα και ιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις, από τα Βαλκάνια έως τη Μαύρη Θάλασσα, βυθίζοντας τον λαό μας σε μια δίνη επικίνδυνων εξελίξεων.

Χαρακτηριστικά, την Παρασκευή, η διοίκηση, το επιτελείο και ο ελληνικός Λόχος του 2ου Πολυεθνικού Τάγματος της Δύναμης «Kosovo Force Operational Reserve Force» (KFOR ORF) αναχώρησαν από την Ελλάδα για το στρατόπεδο Bondsteel στο Κοσσυφοπέδιο που αποτελεί και το Στρατηγείο της ΝΑΤΟικής αποστολής «Kosovo Force» (KFOR).

Ο ναζί καταδικασμένος εγκληματίας Κασιδιάρης υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με τη βούλα του Πρωτοδικείου!

Ποιο είναι αυτό το νομικό σύστημα που με τρεις τροπολογίες βάζει δήθεν φραγμό στον ναζιστικό κατακάθι να μην περάσει την πόρτα της Βουλής, αλλά στο μεταξύ μπήκαν από τα παράθυρα οι φασίστες έμπιστοι και υποστηρικτές του; Και ποιο είναι αυτό το νομικό σύστημα που τάχα πετάει έξω από τη Βουλή τον Κασιδιάρη,  αλλά τον βάζει – και νόμιμα – στο Δήμο Αθηναίων; 

«Μαυραγοριτισμός» με κρατική σφραγίδα στο νερό!

 Τη στιγμή που οι ανάγκες των πληγέντων σε εμφιαλωμένο καθαρό νερό είναι τεράστιες, ακόμα και για την προσωπική τους υγιεινή, η κυβέρνηση, αντί να τους το εξασφαλίσει δωρεάν, νομιμοποιεί ουσιαστικά τον “μαυραγοριτισμό” με κρατική σφραγίδα, καθορίζοντας πλαφόν στα 2,5 ευρώ ανά εξάδα. 

Στιβ Μπίκο

Η δολοφονία του Στιβ Μπίκο κλονίζει το απαρτχάιντ

 Στις 12 Σεπτέμβρη του 1977 οι νοτιοαφρικανικές αρχές ανακοινώνουν ότι ένας μαύρος πολιτικός κρατούμενος, ο Στιβ Μπίκο, βρέθηκε νεκρός στο κελί του, στις φυλακές της Πρετόριας. Επισήμως, τα αίτια του θανάτου του παραμένουν «αδιευκρίνιστα», αλλά η κοινή γνώμη δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται περί πολιτικής δολοφονίας. 

Δεν «ανατάσσεται»

«Μόνο ο λαός σώζει τον λαό»... Το σύνθημα αυτό και το ελπιδοφόρο μήνυμα που εκπέμπει, ακτινοβολούν ξανά αυτές τις μέρες από τον θεσσαλικό κάμπο.

Εκεί που το αίσθημα του «αβοήθητου» και του εγκαταλειμμένου από το αστικό κράτος λαού κυριαρχεί. Εκεί που οικογένειες παλεύουν να σταθούν όρθιες και να μαζέψουν τα κομμάτια τους. Εκεί που ο επιλεκτικά ανίκανος μηχανισμός κυβερνήσεων και Τοπικής Διοίκησης μετατρέπει ακόμα και ένα ποτήρι νερό σε «πολυτέλεια».

Στο ίδιο έργο θεατές, ή να βάλουμε τέλος στο έργο;

 Στις 5 προς 6 Νοέμβρη του 1961, μια καταρρακτώδης βροχή «έπνιξε» την Αθήνα, αφήνοντας πίσω πάνω από 40 νεκρούς και χιλιάδες άστεγους. Μεγάλες πλημμύρες προκλήθηκαν σε Μπουρνάζι, Νέα Λιόσια, Ταύρο, Θησείο, Αιγάλεω, Μοσχάτο, Νέο Φάληρο, Νίκαια και Ρέντη. Το νερό κατέστρεψε εκατοντάδες χαμόσπιτα. Χιλιάδες υπόγεια και ισόγεια πλημμύρισαν, ενώ στην Πειραιώς το ύψος του νερού έφθασε μέχρι και τα δύο μέτρα. Γέφυρες καταστράφηκαν. Χείμαρροι νερού που κατέβαιναν από τα γύρω βουνά, ξεχείλισαν τον Κηφισό και τον Ιλισό, «πνίγοντας» τις δυτικές και βορειοδυτικές συνοικίες.

Τέτοιο ... νοιάξιμο, μη σου τύχει!

Δεν το χωράει ο νους αυτό που έγινε στο λιμάνι του Πειραιά.

Η αγριότητα και η απανθρωπιά

«καθρέφτης» του κυνισμού ενός σάπιου συστήματος.

Εγκλημα...

Δεν είναι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου

Μετά το έγκλημα στον καταπέλτη, όπως με σπάνια ευστοχία το αποκαλούμε πια, τράβηξα μια διαχωριστική γραμμή, σε ό,τι με αφορά, από κείνο το σύνηθες, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Θα προσπαθήσω να μην το ξαναπώ ποτέ. Γιατί δεν ισχύει. Την άβυσσο την ανακαλύπτουμε μόλις το κτήνος μέσα μας έρθει στην επιφάνεια, διατηρώντας τη μορφή του ανθρώπου, κι εκδηλωθεί με μια πράξη ή μια παράλειψη που ο νους δε χωράει.