![]() |
| Σκίτσο του Pablo Picasso |
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018
«Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα»
Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2018
ΣΑΝΤΑ ΣΤΑΛΙΝ
Στο γραφείο επικρατούσε νεκρική σιγή. Μόνο το γρατζούνισμα της πένας
πάνω στο χαρτί, βιαστικό, αγωνιώδες για όποιον ήξερε την κρισιμότητα των
ημερών. Ο βλοσυρός άνδρας με τους γκρίζους κροτάφους και το μουστάκι
έγραφε σαν να μην υπήρχε αύριο. Οι τοίχοι του Κρεμλίνου, μέσα από το
τείχος του Κρεμλίνου, είχαν δει πολλά, αιώνες τώρα, αλλά τέτοιο πράγμα
δεν ξανάγινε. Επρόκειτο για μία επιστολή ποταμό. Έβαλε την υπογραφή:
Ιωσήφ Στάλιν. “Στάλιν, μονολόγησε. Ποιος να το ‘λεγε ότι κάποτε θα με
έλεγα Στάλιν”.
Οι Πλαστογράφοι
Οι Πλαστογράφοι της ιστορίας – Η αλήθεια για την εκτέλεση της Ελένης Παπαδάκη
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, επέτειο της εκτέλεσης της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, αναβιώνει και η σχετική φιλολογία για τις “ωμότητες” του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά. Είναι γεγονός πως η συγκεκριμένη εκτέλεση αξιοποιήθηκε όσο λίγες στο οπλοστάσιο της πτωματολογίας της αντίδρασης, παραβλέποντας πως η συγκεκριμένη εγκληματική ενέργεια όχι μόνο καταγγέλθηκε από το ίδιο το ΚΚΕ, δια στόματος Νίκου Ζαχαριάδη μάλιστα, αλλά οι δράστες του βρέθηκαν και τιμωρήθηκαν από τον ίδιο τον ΕΛΑΣ.
“Άπλυτος”, “βρωμιάρης”, “προδότης”
Η απλυσιά της
εκφασισμένης ανοησίας
Πριν μερικά χρόνια άκουσα, για
τελευταία φορά, το επιχείρημα για… αξύριστες μασχάλες. Το εκστόμισε μια
“αριστερή” – στέλεχος τότε και εκτρεφόμενη παχυλά από την… καθαρή ΑΕΠΙ. Εκείνη
την εποχή το θεώρησα απλώς μια βλακεία, έναν εκχυδαϊσμό της ανοησίας, από τους
τόσους που ακούμε κι έρχονται απ’ τα παλιά.
Οι εταιρείες κλείνουν, οι «ευεργέτες» μένουν
Το ρεύμα στην Χαλυβουργική κόπηκε λόγω χρεών προς της ΔΕΗ που ξεπερνούσαν τα 30 εκατ. ευρώ.
Τα δημοσιεύματα για τον κύκλο μιας ιστορικής επιχείρησης που κλείνει ως
θύμα της κρίσης αλλά και εσωτερικών διαμαχών στην εταιρεία δίνουν μια
εικόνα τελείως διαφορετική από την πραγματικότητα.
Πέρα
από το γεγονός ότι περίπου 170 εργαζόμενοι, που έχουν μείνει στην
επιχείρηση και τα τελευταία χρόνια δουλεύουν εκ περιτροπής για τη
συντήρηση του εργοστασίου, βρίσκονται στον αέρα αυτό που χρειάζεται να
τονιστεί είναι «τι εστί Χαλυβουργική».
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018
“Η θρησκεία είναι ατομική υπόθεση του καθενός”
Χριστούγεννα έρχονται!!! Κατανυκτική Χριστιανική διάθεση!!! Πολλά
κομμουνιστοπροφίλ θα ποστάρουν δεντράκια, ελαφάκια, χιόνια στα
καμπαναριά και οπωσδήποτε Άγιους Βασίληδες. Πολλά άλλα κομμουνιστοπροφίλ
θα καταραστούν την όποια θρησκεία και πίστη. Κι όλοι με τον
αντεπιστημονικό (ή τουλάχιστον αναποτελεσματικό) τσαμπουκά: «Δικαίωμά
μου να πιστεύω» – «Δικαίωμά μου να μην πιστεύω». Θέλοντας λοιπόν να
συμβάλω κι εγώ στο… γιορταστικό κλίμα, αναρωτιέμαι:
Η πορεία των χιλίων αόπλων της Ρούμελης
Μια αδρή εικόνα των τεράστιων δυσκολιών και εμποδίων, που
αντιμετώπιζε και έπρεπε να ξεπερνά ο ΔΣΕ, ιδιαίτερα στο κρίσιμο ζήτημα
της άντλησης έμψυχων εφεδρειών και της ενίσχυσής του, δίνει η έκθεση για
την πορεία των χιλίων αόπλων της Ρούμελης, που υπάρχει στο περιοδικό
"Δημοκρατικός Στρατός" (έκδοση "Ρ", Α τόμος, σελ. 155) και την οποία
αναδημοσιεύουμε ολόκληρη:
I. Η οργάνωση της πορείας
"Σύμφωνα
με διαταγή του Γ. Α. για αποστολή στη Μακεδονία χιλίων αόπλων, το
Αρχηγείο Ρούμελης συγκρότησε μια ταξιαρχία αόπλων από την επιστράτευση,
που έκανε στο διάστημα στο διάστημα 20 - 12 - 47 μέχρι τέλη Γενάρη 1948.“Ιερές” καταπατήσεις
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







