Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φίλες και φίλοι,
Θέλουμε και απ’ αυτή την εκδήλωση να χαιρετίσουμε τη συγκλονιστική, μαζική και μεγαλειώδη συμμετοχή του λαού και της νεολαίας στις απεργιακές συγκεντρώσεις απ’ άκρη σε άκρη σε όλη την Ελλάδα.
Φίλες και φίλοι,
Θέλουμε και απ’ αυτή την εκδήλωση να χαιρετίσουμε τη συγκλονιστική, μαζική και μεγαλειώδη συμμετοχή του λαού και της νεολαίας στις απεργιακές συγκεντρώσεις απ’ άκρη σε άκρη σε όλη την Ελλάδα.
Εβαλαν εμπόδια και τρομοκράτησαν…
Ο Πορτογάλος εξερευνητής Πέδρο Καμπράλ σαλπάρει από τη Λισαβόνα με 13 πλοία με προορισμό τις Ινδίες. Στο ταξίδι αυτό θα ανακαλύψει τη Βραζιλία.

Γ.Δήμου: “Γυναίκες της Αντίστασης” (ξυλογραφία)
Δεκάδες
χιλιάδες γυναίκες στρατεύθηκαν στα 3,5 χρόνια της σκλαβιάς 1941-1944 στο
υπέροχο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Εκατοντάδες έδωσαν την ίδια τους τη ζωή
στις μάχες που έγιναν στις πόλεις και τα βουνά για την αποτίναξη της ναζιστικής
κατοχής. Πάνω από 50 γυναίκες μόνο στην πόλη της Θεσσαλονίκης στήθηκαν στο
εκτελεστικό απόσπασμα από τους Γερμανούς ή κατακρεουργήθηκαν από τους
ταγματασφαλίτες συνεργάτες τους.
Ολοι στους δρόμους, κανένας για δουλειά!
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ! Για να μην περάσει η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
Σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή ξεμύτισαν οι προπαγανδιστές της «απελευθέρωσης», που απάλλαξε τάχα τον σιδηρόδρομο από τις «παθογένειες του κρατισμού» και του «κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού», τη «διαφθορά», τη «διασπάθιση δημόσιου χρήματος» και την «κακοδιαχείριση», βάζοντάς τον σε «τροχιά ανάπτυξης».
Με κάθε τρόπο προσπαθεί εναγωνίως η κυβέρνηση -στριμωγμένη από το κύμα της λαϊκής οργής- να συγκαλύψει τις ευθύνες της για το έγκλημα στα Τέμπη. Από κοντά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα που προσπαθούν να αθωώσουν την πολιτική της «απελευθέρωσης» των σιδηροδρόμων, της υποχρηματοδότησης, της απαξίωσης, της κατάτμησης του ΟΣΕ, που εφάρμοσαν, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της ΕΕ, όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα.
Οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ' τους μισθούς των ανδρών. Εκτός των άλλων διακρίσεων, οι εργάτριες είχαν να αντιμετωπίσουν και τη διάκριση που γινόταν ανάμεσα στους εργαζόμενους αγγλοσαξονικής καταγωγής και στους υπόλοιπους υπέρ των πρώτων.