Πεθαίνει ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους της Αναγέννησης, γλύπτης και εφευρέτης, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
02/05/1893
Διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.
Σε αυτό πήραν μέρος περίπου 2.000 εργάτες, οι οποίοι ενέκριναν ειδικό ψήφισμα με βασικά αιτήματα την Κυριακάτικη αργία, το 8ωρο και τη σύνταξη. Το ψήφισμα επιδόθηκε στη Βουλή, αλλά αντιμετωπίστηκε με χλευασμό. Ο Στ. Καλλέργης επιχείρησε να το διαβάσει στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί, ωστόσο συνελήφθη από την αστυνομία και παραπέμφθηκε στο Πλημμελειοδικείο, το οποίο και τον καταδίκασε σε 10ήμερη φυλάκιση.
 |
| Έργο του Πικάσο, αφιερωμένο στην ΠΣΟ, το οποίο κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου που συνοδεύει την ταινία «Το τραγούδι των ποταμών» |
Σήμερα, 135 χρόνια από την απεργία στο Σικάγο για το αιματοβαμμένο 8ωρο, κυβέρνηση και εργοδοσία ετοιμάζονται να νομοθετήσουν τη 10ωρη δουλειά χωρίς πρόσθετη αμοιβή, να βάλουν τα Συνδικάτα στο γύψο και να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου. Μαζί με την επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, το φακέλωμα πρωτοπόρων συνδικαλιστών, τη μονιμοποίηση της τηλεργασίας, συνθέτουν τον επόμενο γύρο της αντεργατικής επίθεσης.
Στιγμές από την Ιστορία της Πρωτομαγιάς
Πρώτη του
Μάη! Μια μέρα κόκκινη, μια μέρα ελπίδας, μια μέρα για την περηφάνια της τάξης
μας, για τους αγώνες της, για τους νεκρούς της. Το Σικάγο, η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η
Καισαριανή ενώνονται με το ίδιο κατακόκκινο νήμα.
α«Οι παπαγικοί δολοφόνοι εκτέλεσαν προχθές τον πατριώτη αγωνιστή Χρήστο Καράνταή. Η εκτέλεση έγινε στις 5.15 το πρωί στο Ηράκλειο Κρήτης στη θέση Ρούσσες».
Ετσι αναγγέλθηκε από τη «Φωνή της Αλήθειας» στις 4 Μάη του 1955 η εκτέλεση του 26χρονου κομμουνιστή Χρήστου Καρανταή, γνωστού ως «Χρηστάκου» από τον καιρό που αμούστακο παιδί ακόμα ήταν στον ΔΣΕ.
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
...Από τη σταύρωση στην ανάσταση λαών
Η βδομάδα των Παθών, ο Γολγοθάς, η σταύρωση. Δεν είναι τυχαίο που χιλιάδες άνθρωποι, ανεξάρτητα σε ποιον θεό και αν πιστεύουν, δανείζονται τις λέξεις αυτές για να αποδώσουν την πραγματικότητα μέσα στην οποία ζουν.
Ο ποιητής της «Ρωμιοσύνης» και του «Επιτάφιου», ο ποιητής που ανδρώθηκε στους αγώνες, στην εξορία και στα κάτεργα. Ο ποιητής που άφησε ανεξίτηλο σημάδι στις λεωφόρους του μέλλοντος, κάνοντας στίχους την ανάγκη, τον αγώνα, τον πόνο και τα βάσανα του λαού, την πάλη, τις θυσίες και τον ηρωισμό των κομμουνιστών. Γιατί κομμουνιστής ήταν κι ο ίδιος, μέλος του ΚΚΕ μέχρι την τελευταία του πνοή, στις 11 Νοέμβρη 1990. Η ποίησή του αποτελεί οδηγό μάχης για τη ζωή, όπλο και σημαία στα χέρια του λαού στον αγώνα για το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας, για την κοινωνική απελευθέρωση.